Categorie: Psychologie

Samen is niet alleen

Met ontzag en een diep respect kijk ik naar het leven. Een leven dat niet meer vanzelfsprekend is, maar was het dat eigenlijk ooit of staken we onze hoofden in het zand? Wie of wat kon ons immers raken? Tot we wellicht zelf met ziekte en dood te maken kregen en niks meer normaal voelde. De situatie waarin we ons momenteel bevinden, is natuurlijk extreem en ook angstaanjagend. We strijden tegen een onzichtbare en onbekende vijand.  (meer…)

Rouwen is wezenlijke verandering

Zojuist stuurde ik een kaartje naar mijn oom. Het is binnenkort de (aardse) verjaardag van zijn partner die 1.5 jaar geleden plotseling overleden is. Dat zijn altijd moeilijke dagen en ik wil graag dat hij weet dat er aan hem en aan zijn partner gedacht wordt. Dat hij er niet alleen voor staat en dat hij verdriet mag hebben. Een klein gebaar. Er staat geen tijd voor rouw. Toch wordt dat wel vaak gezegd of voelbaar gemaakt: “Het is nu al meer dan een jaar geleden. Zou je niet je leven eens oppakken? Dat had hij/zij ook niet zo gewild.” Maar wie zijn wij eigenlijk om dit te vinden? Ieder mens rouwt op zijn/haar eigen manier en mag daar alle tijd van de wereld voor nemen. (meer…)

Een persoonlijke overpeinzing

Ik keek gisteren het nieuwe programma ‘VetGelukkig’ en hoewel ik het een goed programma vind dat fatshaming aan de kaak stelt en niet bang lijkt te zijn om tegen het heersende lichaamsbeeld in de media in te gaan, maakte het me tegelijkertijd verdrietig. Wat is er toch gebeurd met de wereld waarin we leven dat ‘dik zijn’ (of ‘anders zijn’) een reden is om iemand bewust te mogen kwetsen en om daadwerkelijk te denken dat het toegestaan is om iemand van ongevraagd (negatief) advies te voorzien? Het is een vraag die ik me, op sociale media, bijna dagelijks stel en waar ik waarschijnlijk nooit een antwoord op zal vinden. Het is echt een alien concept voor mij persoonlijk om anderen te beoordelen op iets anders dan hun innerlijk/daden en zelfs daarover probeer ik geen mening te hebben immers ik heb hun leven niet geleefd en ken hun (onbewuste en bewuste) drijfveren dan ook niet. (meer…)

De maakbaarheid van het leven en van geluk

De laatste jaren lijkt het alsof ‘de maakbaarheid van het leven’ en ‘de maakbaarheid van geluk’ steeds belangrijker worden. Ik voel me daardoor soms best vaak gefaald want ik ben vaak niet gelukkig en heb ook zelf niet het gevoel dat het leven ‘maakbaar’ is. En gelukkig las ik onlangs ook een column van een filosoof en theoloog die het met me eens was: het leven zelf is maar tot op zekere hoogte maakbaar. Veel van de dingen die er gebeuren, hebben we niet in de hand. Wat we wel (deels) in de hand hebben, is onze reactie daarop. We kunnen zelf invloed uitoefenen op hoe we reageren op een gebeurtenis of situatie en dat kan van dag tot dag, of zelfs van moment tot moment, verschillend zijn.

(meer…)